Evet, yarın Tokat’a doğru yolculuk var. Peki ben bu yolculuğu istiyor muyum? Tabi ki, hayır. Niye mi? Çünkü, zorla gidyorum gibi birşey. Anneannemin teyzesi (evet anneannemin teyzesi var) ve diğer akrabalarını göremye gitcekmişiz.

Orada bir de Ballıca Mağrası varmış. Bu mağra şifalı mağraymış Tamam, yani Astım hastaları için iyiymiş ve annemide bu mağraya götürecekmişiz.

Peki ben niye gidiyorum? Onu da öğrendim. Başlarında duracak erkek yokmuş ve beni gönderdiler. Ben de başlarında erkek olmadan onları gönderemezdim. O kadar da batılılaşmadık Hala Anatolian erkeğiyiz

Neyse biraz da bugün neler yaptığımdan bahsediyim. Aslında pek birşey olmadı sayılır, sadece değişik fikirler peşinde, değişik projelerle uğraşmaktaydım.

Sabah 8.00′da kalktım. Yapacak pek birşey yoktu. Kardeşimle oturduk can sıkıntısından “Batman Begins”i izledik. Bence filmin başı sonundan daha güzeldi. Devamını Okuyun »

Evet şu resimde gördüğünüz benim yeni telefonum. Kendisini biraz tanıtmak istedim. Sizlerle tanışmak için can atıyor gibi

Telefonumun Adı: J700i

Telefonumun Soyadı: Samsung

Minimalist ve sade tasarımı ve parlayan görünümüyle gerçekten çok hoş duruyor. Bizim evde hem siyah hem de gri rengi olmasına rağmen ben gri rengi seçtim. Bence siyah renk bu telefona yakışmamıştı.

Benim için en iyi özelliği müzik çaları olması. Ne demişler “Müzik ruhun gıdasıdır”. Neyse konu biraz dağıldı gibi Devamını Okuyun »

Sabah kardeşimin Beyblade’yi izleyecekmiş miyim diye sormasıyla uyandım. Bana ne Beyblade’den. Uyumaya devam ettim. Uyudum, uyandım, uyudum ve tekrar uyandığımda Deniz mesaj atmıştı. Ondan sonra da uyuyamadım zaten.

Kardeşimle ekmek almaya gittik. Ekmeği 60 kuruş zannediyorduk ama ekmek 50 kuruşmuş. Bir tane dut ağacı bulduk ve birazcık oyalandık. Zaten ağaçta pek birşey yoktu. Sayemizde pek birşeyinde hiçbir şeyi kalmadı.

Yemek hazır olana kadar balkona geçtim ve biraz müzik dinledim. Yemeğin kokusu mutfağa kadar geliyordu. Dayanamadım İçeri geçtim. Kardeşime biraz gıcıklık olsun diye babamın yanında kardeşime matematik sorusu sordum ve kardeşim baya biraz zorlandı. Devamını Okuyun »

Aslında sabah sabah televizyonda sırf vakit doldurmak ve reyting toplamak için konula, halk arasında da kadın programları diye tabir edilen programlardan nefret ederim.

Bugün okudum ve bir kadın programından daha kurtulmuşuz. Esra Ceyhan’ın programı yayından kaldırılmış.

En son kendisini “uçmaya çalışan abimizle” tanıyoruz. Programın ne kadar ciddi olduğunu buradan da anlayabiliyoruz. Geçenlerde Cem Yılmaz’ın da dediği gibi “Eğer birinden uçmasını beklerseniz, o da uçar”.

Reyting almak için ellerinden gelen herşeyi yapıyorlar. Uçan, kaçan, kaçıran Esra Ceyhan’ a geliyordu.

Arık Esra Ceyhan’ı kadın programlarında değil, sahnelerde görecekmişiz. Kendisi “reyting hesabı yapmaktan”  ve “televizyonculuktan” bıkmış. Devamını Okuyun »

Sık takip ettiğim blolardan olan Beyn.org‘un yazarı olan Barış Ünver’le küçük bir röportaj yaptık. Kendisine, biraz geçiktirmiş olsada, röportaj yapma isteğimi geri çevirmediği teşekkür ederim. Hadi röportaja geçelim.

- Sizi “Hayatımın Arşivi” kategorisine yazdığınız yazılardan az çok tanıyoruz. Ama “Barış Ünver”i bir de siz tanıtır mısınız?

25 Kasım 1988′de Kocaeli’de doğdum. Liseye kadar Kocaeli’de okudum; liseye de önce İstanbul’da başladım, sonra Kocaeli’ye geri dönmek durumunda kalıp liseyi orada bitirdim. Üniversite için de 2006 eylülünde Ankara’ya geldim ve o günden beri Ankaralıyım. 2006 başında Beyn’i açtım, onu dolduruyorum her gün. Ayrıca 2008 nisanından beri Ankara’daki blog yazarları buluşmalarını düzenliyorum ve bu yılın (2009) mayısında açılan İnternet ve Blog Yazarları Derneği’nin genel sekreterliğini yürütüyorum.

- lk bilgisayarınız sünnetinizde gelmiş ve daha sonra intenete de sahip olmuşsunuz. Ama pdfdergi.com’a verdiğiniz röportajda “İnternetten nefret eden bir çocuktum” demişsiniz. Acaba niye böyle söylediğinizi söyleyebilir misiniz?

Erkek çocuklar genelde babasına düşkündür ya, ondan. Babam internette vakit geçirmeyi anlamsız bulurdu, ben de ona uyardım. Sonra ICQ, Geocities falan derken bir daha bilgisayar başından kalkamadım. Devamını Okuyun »

Aslında pek sıradışı birşey olmadığı için olanları liste şeklinde göstermeyi düşündüm. Zaten ilginç birşey değildi bu 18. karne alışımdı. Hadi anlatmaya başlıyım.

• Gece boyunca nerdeyse hiç uyumadım. Heralde sabah ezanı okunduktan bir süre sonra uyandım
• Sabah 07.00′da Melih’in beni aramasıyla uyandım
• Eimi yüzümü yıkadım, tuvalete girdim ve bir daha elimi yüzümü yıkadım
• Bilgisayarı açtım, biraz internette dolandım
• Saat 08.40 gibi evden çıktım
• Okula gittiğimde ben ve birkaç kişi dışında herkes serbest giyinmişti.
• Herkesin elinde kağıtlar vardı. Meğerse alan seçim formalarıymış. Ben bunları ilk defa görüyordum
• Saat 10.00 da herkesi sıraya dizdiler ama 10.15 de konuşmaya başladılar
• 10.40′da karnemi aldım ve karnem bazı dersler dışında beklediğimden iyi gelmişti Devamını Okuyun »

Yarın karne alıyorum. Daha doğrusu ben almak istemiyorum. Yani onlar bana karne vermiş oluyorlar. Babamların kutsal kağıdı olan karne yarın evee girecek ama ben osırada evde olmayacağım. O sıralarda anneannemgile gideceğim. Yoksa emin olun o kağıt ve ben her an bütünleşebiliriz Neyse ahlak sınırımız daha fazla zorlamadan günümü anlatmaya başlıyım.

Sabah 07.00 gibi eve geldim. Bu ne ya eve misafirler gelmiş. İstanbul’dan Ayla Abla (kendisini küçüklüğümden beri çok severim), Bekir Abi (Ayla Abla’nın eşi olup, çok kral birisidir), annemin teyzesi ve iki küçük çocuk vardı.

Ya Ayla Ala’nın o küçük kızı çok tatlı. Babamgile söylicem artık. Ben de öyle bir kardeş istiyorum. Bir daha abi olmak istiyorum

Onlar uyandı kahvaltı yaptık. Ben biraz internette dolandıktan sonra kardeşim ve Yiğit baya biraz Metin 2 oynadılar. Daha sonra bende oyunlarına girdim. Devamını Okuyun »

Dün neler yaptığımı anlatamamıuştım. Çünkü yine evde değildim. Arkadaşlarla kaldım dün akşam. Neyse günümü anlatmaya başlıyım.

Anneannemgilde kalktım ve biraz bişeyler atıştırdıktan sonra evden çıktım. Eve gitmek için otobüse bindim. Otobüste ayakta gittim. Baktım otobüs Deniz Kuvvetleri Komtanlığı’nın orada duruyormuş. Bende orada durdum ve 30 dk kadar yürüdüm. Sonunda eve ulaştım.

Eve gider gitmez bilgisayarın başına oturdum. Gelen yorumlara baktım, maillerime baktım, r10.net’te dolaştım. Daha sonra msn’de Deniz’in açık olduğunu gördüm ve biraz da onunla konuştum.

Ordan babamla çıktık biraz dolaştık. Daha sonra ağaca çıktım ve erik topladım. Sahibinin izini vardı

Babamla dönerken otobüsle geldik ama ben nedense babamdan bir durak önce inmişim ve birbirimizi kaybettik Zaten evde buluştuk. Devamını Okuyun »

Dün anneannemde kaldığım için o günün bir ksımını yazamamıştım. Ama ben bu günlükleri hiç aksatmak istemediğimden deün ne olup bittiğini bugün yazmaktayım. Neyse hadi yazmaya başlıyım.

Aslında iki günlük bir özet yazmam gerekir. Çünkü iki gün boyunca uyumadım e 30 saatcik kadar bir süre bilgisayar başındaydım.

Bilgisayarın başından kaltım ve anneanneme gittim. İbrahim Abi‘de oradaydı. Kapıdan girer girmez bana “tam da çomağı hazırlamıştık” diyerek merhaba demeye başladı.

Anneannemin o güzel yemeklerinden yedikten sonra doktora gittim ve rapor almaya çalıştım. Doktor beni nerdeyse biyoloji yazılısı yaptı. Hatta bilemezsem rapor vermeyeceğini söyledi.Ama ben raporu almayı başardım. Ay em dı çempyın Devamını Okuyun »

Evet bilgisayarla bütünleşen insan yani ben. Hani dün evde yanlız kalacağımı ve 15 saattir bilgisyar başında olduğumu söylemiştim.Saatin farkında değildim. Bir baktım sabah ezanı okunuyor. Yani yaklaşık 27 saat bilgisyarın başındaydım ve beynim hala sapasağlam.

Hep şu bilgisayara takılıp ölenleri merak etmişimdir. Ama bana bişey olmadı. Demek ki bağımlılık yapmış.

Her neyse hala bilgisayar başındayım ama kalkmam gerkiyor. Çünkü, daha hastaneye gideceğim. Ondan sonra da anneanneme gideceğim. Heralde İbrahim Abi de orada olacakmış Devamını Okuyun »